با صحبت غذا که سیر نمیشی‌.

با حرف لباس که سرما دور نمی‌شه.

بشقاب برنجه که شکمتو پر می‌کنه،

پار چه لباسه که گرمت میکنه.

اینو ندیدی،

و هنوز

گله مندی که بودا به سختی یافت می‌شه.

ذهنت را به درون ببر!

بودا اونجاست!

چرا در بیرون دنبالش می‌ گردی؟

                                   کان زان

منبع: http://www.oshocenter.org

من سردم است*

و اجاقی خاموش در کنارم!

آهای هیزم شکن قلب درختی بشکاف و

گرمای خانه ام افزون کن

تو تنها میتوانی بر فرش سرما بنشینی و 

انتظار...

زمستان خود باید برود!

......

*به یاد شعری از فروغ فرخ زاد

خاکستری منم!

دستهایم در طبق اخلاص 

کوه اگر فرهاد را سدی نبود

صدها خستگی در راه منند

 و

 من

مردی که تیشه اش نبود و خود تیشه اش بود

آهای دست سرد گرما بخش!

روز به انتها می رسد هنگامی که زردی خورشید سرخ می شود

و

دریا ی آبی رخت خوابش

و سیاهی ترکیب این سه رنگ سرد و گرم میشود

 و من بسان پیرمردی زاده شدم در ۲۶ سالگی 

شاخه های انار خالی و سیاه بودند آنهنگام  

و تو  

قدم بر جایی میگذاشتی که بر سردرش نوشته بودند: 

به روستای همیشه بهار ما خوش آمدید! 

......

۱: شاید کمی دورتر باشند کسانی که خودشان فدای خودخواهیشان باشد